De aardgas revolutie

De ontdekking van aardgas in Groningen luidde het einde in van de Limburgse steenkoolwinning. Wat zal de aardgas bonanza in de VS gaan inluiden?

Binnen enkele jaren zullen de Verenigde Staten weer energie zelfvoorzienend zijn, en weldra de grootste olie exporteur zijn. Dat is nogal een prestatie, want de VS zijn de grootste olie verbruikers wereldwijd, met 19 miljoen vaten per dag. Maar, de VS produceren een kleine 10 miljoen vaten per dag zelf, en staan daarmee direct achter de Saudi’s en Rusland in de rankings.  Voor aardgas zijn de VS al onafhankelijk, met 611 miljard m3 per jaar (8 keer Nederlandse productie). De VS zijn hier nu al de grootste producent wereldwijd. Hoe dit allemaal kan? Innovatie in de delfstofwinning! Er is inmiddels genoeg aardgas gevonden om de komende eeuw door te komen.

Hoe kan dit nu ineens, na de alarmerende ‘peak oil’ berichten? Het antwoord ligt in een slimme combinatie van innovatie en wetgeving. Nieuwe boortechnieken, waaronder het omstreden ‘hydraulic fracking’ maar ook het ‘horizontal drilling’, ontsluiten enorme hoeveelheden olie en gas. Vooral dat laatste zit massaal opgesloten in rots en steen formaties. De Amerikaanse regering heeft het aanboren hiervan sterk gestimuleerd. Gebieden in Pennsylvania en North Dakota zijn nu het nieuwe Texas. Zo vroegen bedrijven in 2010 in Pennsylvania  3316 boorvergunningen voor gas aan, tegen 71 drie jaar eerder. Een ware revolutie. Maar laten we nog even niet juichen.

Aardgas is nu zo goedkoop (15% van prijs van olie) dat veel ‘renewables’ moeilijk lonend te krijgen zijn. En dat is slecht nieuws. Want aardgas veroorzaakt weliswaar de helft minder CO2 dan kolen, maar nog steeds veel CO2! Al Gore lijkt even uit de actualiteit verdrongen, maar het probleem van global warming is er nog steeds. Wel lijkt het erop dat aardgas als belangrijkste transitie energiedrager gezien moet worden. Dus, doorgaan met energiebesparing en renewables totdat je aardgas niet meer nodig hebt. Een logische transitie route is dan het toepassen van aardgas in de huidige gebruikspatronen. Dus aardgas als transportbrandstof gebruiken, bijvoorbeeld via waterstofproductie in brandstofcel auto’s. Daarmee kan de waterstofeconomie weer terug op de agenda komen. Een echte revolutie is altijd onvoorspelbaar!

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *